Hayatın akışına öyle bir kaptırmışız ki kendimizi,arka arkaya giden günleri farkına varmıyoruz.Peki tüm bunlar aynı monotonlukta ne uğruna?

Git gide her şey anlamsızlaşıyor,yıpranıyorsunuz.Kendinizi hiç değilse birazcık değerli hissetmek,mutlu olmak istiyorsunuz.

Bunu isterken her şeyden önce ne istediğinizi biliyor musunuz?

Kendinizi tanıyor musunuz yada tanıdığınızı zannederek anlamsızlığın içinde bir yaşam sürerek hayatınıza devam ediyorsunuz.

Unutmayın ki bu hayatı bir kere yaşayacaksınız.Kendi özellliklerinizin farkında olun.Ben bunu düşündüğüm anlarda bu cümle gelir aklıma ‘Küf tutup çürüyeceğime,alev alır yanarım.’ Kendi özelliklerimizin farkındalığı bizi hayatta doğru tercihleri yapmamızı da sağlayacaktır.İnsanın kendini tanıması hayata bir adım önde başlaması demektir.

   Bu hayatta tercih yaparken insan kendine ve hayallerine olan inancını gösterir.Eğer insan kendini iyi tanıyorsa,yeteneklerinin farkındaysa ve geleceğini kendi kafasında hesaplayabiliyorsa doğru tercihi mutlaka yapar.Kendinizi tanıdıkça kendinize verdiğiniz değerin arttığını farkına varacaksınız yani bu kendi hayatınız üzerinde denetim kurmak demektir.Kanatlanıp uçacakken yerlerde,sürünmeyin.

   Ağaç kuruyup öldüğünde dallarını suçlar mı?

Kendinizi tanımadan yaptığınız seçimleriniz için kendinizi kandırıp bahaneler üretmeyin!

Köklerinizi beslemenin,ağacın çiçek açmasını sağlamak sizin ellerinizde ve bunu sizin ellerinizden kimse alamaz.

   En önemlisi her şeyi kendi başınıza yapabileceğinizi bilmenizdir.Böylesi bir özgüvene ve kendi hayatınızı denetleme duygusuna sahip olmanın tek yolu da size keyif veren,geçiminizi sağlayan bir iş yada meslek edinmenizdir.Eğer kurban olmaya karar verirseniz.

Kendi hayatınızı mahvetme işi de sizin ellerinizde olacaktır.

Ayşegül Kaplaner

Yorumlar

Your email address will not be published. Required fields are marked *